سیستم آبی تاریخی شوشتر (به انگلیسی: Shushtar Historical Hydraulic System) که به نام سازههای آبی تاریخی شوشتر نیز نامیده میشود، مجموعهای به هم پیوسته از ۱۳ اثر تاریخی شامل پلها، بندها، آسیابها، آبشارها، کانالهای دستکند و تونلهای عظیم هدایت آب است. این ۱۳ اثر بهصورت یک سیستم واحد هیدرولیکی و در ارتباط با یکدیگر کار میکنند و در دوران هخامنشیان تا ساسانیان، جهت بهرهگیری بیشتر از آب ساخته شدهاند. در سفرنامه مادام ژان دیولافوآ باستانشناس نامدار فرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده است. این ۱۳ اثر تاریخی به فاصله کمی از یکدیگر در محدوده شهر شوشتر واقع شدهاند که با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵، با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر به صورت یکجا به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیدهاند.
+ آدرس سازههای آبی شوشتر : میدان هفده شهریور، خیابان شریعتی
+ صفحه اینستاگرام سازههای آبی شوشتر | https://www.instagram.com/wh.shushtar
عکس : احسان رأفتی داریان
لینک کوتاه | https://www.zhiyar.net/j4gjd
+ حس و حال و هوام در سازههای آبی شوشتر
– وفتی در بزرگترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی چه حسی میتونین داشته باشید؟
– بیشک شگفت زده میشید از دیدن این مجموعه وقتی بفهمید زمان هخامنشیان ساخته شده است.
– سعی کنید تمام سوراخ سمبهها رو ببینید و همه جای مجموعه رو کشف کنید.
– صبح زود و عصر به نظرم وقت مناسبیه برای دیدن سازههای آبی.
– بعد از دیدن سازههای آبی قایق سواری در بند میزان یادتون نره.
– این مجموعه در فهرست جهانی یونسکو ثبت شده که اهمیتش رو میرسونه.
– مجموعه از خیابان هم دید دارد، سعی کنید دم غروب مجموعه رو هم از خیابان تماشا کنید یا عکاسی کنید.
+ ویدئو سازههای آبی شوشتر
+ با کیفیت بهتر در یوتیوب ببینید
+ آدرس گوگل مپ سازههای آبی شوشتر
+ اطلاعات بیشتر سازههای آبی شوشتر
آثار باستانی زیر به عنوان دهمین اثر ایران با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر به صورت یکجا در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسیدهاند:
بند میزان
برج کلاه فرنگی
رودخانه دست کند گرگر
پل بند گرگر
مجموعه آبشارها و آسیابهای آبی
بند برج عیار و نیایشگاه صابئین
بند ماهی بازان شوشتر (بند خداآفرین)
قلعه سلاسل
نهر داریون
پل بند شادروان
بند خاک
پل بند لشکر و پل شاه علی
بند شرابدار
با تشکیل پایگاه سازههای آبی و گسترش فعالیتهای پژوهشی پیرامون این سازهها ابتدا پرونده مجموعه آسیابهای شوشتر که سالها در لیست پیشنهادی ثبت جهانی ایران قرار داشت، تهیه گردید. اما به پیشنهاد و نظر کارشناسان میراث جهانی یونسکو مبنی بر اینکه محوطه آسیابها تنها بخشی از مجموعه بههم پیوسته سازههای آبی در شوشتر است تهیه پرونده منظومه آبی تاریخی شوشتر در دستور کار قرار گرفت. این پرونده پس از تکمیل و رقابت موفقیتآمیز در مقایسه با آثار پیشنهادی دیگر، از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور به عنوان دهمین اثر ایران به کمیته میراث جهانی یونسکو ارائه شد. سرانجام در نشست سالانه اعضای این کمیته در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیر ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، این پرونده با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان سیستم آبی تاریخی شوشتر در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
